Przy umowie o pracę na czas nieokreślony okres wypowiedzenia zależy od stażu pracy u danego pracodawcy i wynosi 2 tygodnie, 1 miesiąc albo 3 miesiące. Decydują ustawowe progi stażowe określone w Kodeksie pracy.
Okres wypowiedzenia przy umowie na czas nieokreślony
| Staż pracy u danego pracodawcy | Okres wypowiedzenia |
|---|---|
| Mniej niż 6 miesięcy | 2 tygodnie |
| Co najmniej 6 miesięcy, ale mniej niż 3 lata | 1 miesiąc |
| Co najmniej 3 lata | 3 miesiące |
Zasady wynikają z art. 36 Kodeksu pracy. Te same progi stosuje się także przy umowie o pracę na czas określony. Okres wypowiedzenia nie zależy więc od tego, czy wypowiedzenie składa pracownik, czy pracodawca, lecz od stażu zakładowego.
Co wlicza się do stażu pracy?
Przy ustalaniu długości wypowiedzenia bierze się pod uwagę łączny okres zatrudnienia u tego samego pracodawcy. Nie ma znaczenia, ile umów zawarto ani czy pomiędzy poszczególnymi okresami zatrudnienia występowały przerwy.
Do stażu zakładowego zalicza się w szczególności:
- wszystkie wcześniejsze okresy zatrudnienia u tego samego pracodawcy, także wynikające z różnych umów o pracę,
- okresy zatrudnienia przypadające przed przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę,
- okres wypowiedzenia, który trwa do dnia rozwiązania umowy.
Ostatnia zasada może mieć znaczenie, gdy w trakcie wypowiedzenia pracownik osiągnie kolejny próg stażowy. Do stażu wlicza się bowiem także czas, przez który wypowiedzenie jeszcze biegnie. Takie stanowisko przyjął Sąd Najwyższy w uchwale z 15 stycznia 2003 r., sygn. akt III PZP 20/02.
Czy umowa może zmienić okres wypowiedzenia?
Strony mogą wprowadzić w umowie okres dłuższy niż ustawowy, ale ocena takiego postanowienia zależy od zasady uprzywilejowania pracownika z art. 18 Kodeksu pracy. Wydłużenie może być dopuszczalne, gdy całościowo jest korzystniejsze dla pracownika, na przykład zapewnia mu dłuższą ochronę w razie wypowiedzenia przez pracodawcę.
Oceny dokonuje się na moment zawarcia umowy, z uwzględnieniem całokształtu jej postanowień oraz bilansu korzyści i obciążeń dla pracownika. Dłuższy termin może z jednej strony zapewniać więcej czasu na znalezienie nowej pracy, ale z drugiej utrudniać szybkie odejście, gdy wypowiedzenie składa pracownik.
Skrócenie ustawowego okresu wypowiedzenia w samej umowie jest kwestią sporną i co do zasady może zostać uznane za niedopuszczalne, jeżeli narusza zasadę uprzywilejowania pracownika. Ocena konkretnego postanowienia zależy od okoliczności sprawy. Po złożeniu wypowiedzenia strony mogą natomiast uzgodnić wcześniejszy termin rozwiązania umowy w odrębnym porozumieniu.
Kiedy kończy się okres wypowiedzenia?
Okres wypowiedzenia nie kończy się dokładnie po upływie określonej liczby dni od złożenia pisma. Okres tygodniowy kończy się zawsze w sobotę, a okres miesięczny – w ostatnim dniu miesiąca.
Przykładowo, jeżeli pracownik ma trzymiesięczny okres wypowiedzenia i złoży wypowiedzenie 15 lutego, umowa rozwiąże się z końcem maja. Złożenie pisma 1 lutego albo 28 lutego nie zmieni tej zasady, ponieważ wypowiedzenie miesięczne kończy się wraz z ostatnim dniem miesiąca.
W praktyce najpierw trzeba ustalić staż pracy u danego pracodawcy, a następnie przyporządkować go do jednego z trzech ustawowych progów. Dopiero potem można prawidłowo wyznaczyć końcową datę zatrudnienia.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi indywidualnej porady prawnej. W przypadku sporu lub wątpliwości dotyczących konkretnej umowy warto skonsultować się z prawnikiem albo Państwową Inspekcją Pracy.
